Katılım bankacılığı yalnızca alternatif bir finansal model değil; aynı zamanda bir değerler sistemi, bir dünya görüşü ve bir tercih biçimidir. Ancak bu tercih, her zaman rasyonel hesaplamaların ürünü değildir. Çoğu zaman bireyler; dini inançlarını, ekonomik güvencelerini ve toplumsal aidiyetlerini dikkate alarak karar verirler. Bu da bizi şu temel soruya götürür: İnsanlar katılım bankacılığını gerçekten nasıl algılıyor ve bu algı, tercihlerini nasıl biçimlendiriyor?
Elinizdeki kitap, tam da bu sorunun peşine düşüyor. Katılım bankacılığına yönelik algının, davranışsal iktisat çerçevesinde nasıl şekillendiğini araştırıyor. Çünkü geleneksel iktisat bireyi çoğu zaman rasyonel, eksiksiz bilgiye sahip ve hesap yapabilen bir varlık olarak tanımlar. Oysa gerçek yaşam; zihinsel kestirme yolları, bilişsel yanılgılar, duygular ve alışkanlıklarla örülüdür. Davranışsal iktisat ise bu insani karmaşıklığın altını çizer ve özetle şunu söyler: İnsan, yalnızca mantıkla değil; duygularla, algılarla ve bilginin sunuluş biçimiyle hareket eder.